باز بر پيامبر لازم است كه به در خواست آنان پاسخ بگويد ؟ پاسخ : با توجه به بررسى زير ثابت خواهد شد كه هدف آيه ، نفى صدور معجزه از پيامبر نيست ؛ بلكه هدف ، نفى آن نوع از خارق عادت‌هاست كه واجد شرايط و وسيلهء هدايت نباشند ؛ به عبارت ديگر هدف از درخواست اعجاز اين است كه در پر تو آن ، به صدق گفتار مدعى نبوت پى برده شود ، بنابر اين هر گاه در ميان درخواست كنندگان معجزه ، گروه حقيقت جو و بىغرضى باشند كه با ديدن اعجاز به سوى او گرايش پيدا كرده به او ايمان بياورند ، در اين صورت موافقت با درخواست معجزه ، بىاشكال خواهدبود ؛ ولى اگر درخواست كنندگان ، توده‌هاى لجوج و بازيگر باشند و مقصدى جز تفريح و سرگرمى به سان سرگرمىهاى مرتاضان نداشته باشند در اين صورت ساحت مقدس پيامبر اسلام بالاتر از آن است كه با درخواست آنان موافقت نمايد . قرآن در خود اين سوره آشكارا تصريح مىكند كه درخواست كنندگان معجزه لجوجند و هرگاه پيامبر به بزرگ‌ترين اعجاز هم دست بزند باز آنان ايمان نخواهند آورد و لجاجت و عناد خود را ادامه خواهند داد ، آن جا كه مىفرمايد : « وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَت‌ْبِهِ الْجِبَالُ أَوْقُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوتى . . . ؛ « 1 » هر گاه قرآن كوه‌ها را از بيخ بر كند و زمين را قطعه‌قطعه كند و مردگان را زنده نمايد ( باز آنان ايمان نخواهند آورد ) » . اين آيه حاكى است كه گروه معترض در صدد هدايت و كشف حقيقت نبودند اگر بالاترين و عظيم‌ترين معجزه را هم با چشم مىديدند باز ايمان نمىآوردند . آيا با اين وضع صحيح است پيامبر وقت و ارادهء خود را در اختيار چنين مردم بىهدفى قرار دهد ؟ گذشته از اين ، بايد توجه نمود كه به مضمون آيهء « وَ مَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِىَ

--> ( 1 ) . رعد ( 13 ) آيهء 31 .